سلام ممنون که بم سر زدین.سرودتون گرم و دلنشین بود.شاد باشید.

درود بر شما دوست عزیز
شعر فوق العاده ای بود دست مریزاد
از آشنایی با وبتان خرسندم
امیدوارم موفق باشید

سلام
ممنون از حضورتان و نظرتان
کارتان زیبا بود

سلام دوست من
از نوازش نسیم دلنوازت چه مسرور که نشدم…
وبلاگت نشاط آور و پر محتواست
منتظر رایحه ی دلپذیرت می مانم…بدرود

سلام …خوب این همه مدت با این همه مطلب خوب کجا بودید دوست خوبم من ۲ ماه دارم تو نت مینویسم و تازه نوشته هام به خوبی شما نیست و میتونی راحت همه رو بخونی من چیکار کنم حالا با این همه آرشیو خوب و قوی ؟

خوشحالم که تو این روزهایی که فقیرم از لحاظ مطالب خوندنی یه منزل واسه خوندن مطالب خوب و قوی پیدا کردم …

من شما رو لینک کردم با عنوان از هر دری سخنی البته بدون رعایت قوانین دموکراسی ! مرسی میشم که شما هم من رو لینک کنید …

مرسی از نظر خوبت دوست خوب و حدیدم .

کاش در شلوغی شهر همان خبری بود که در خلوت ما …

سلام برشما وممنون از حضورتان در حسام سرا
گشتی در نوشته هایتان زدم واز حسن انتخابها واشعارزیبایتان بهره بردم . دوستی در دنیای مجازی باشما برایم افتخار است وامید دارم بتوانم از شما بیاموزم . برایتان در هرجا وهر موقعیتی که باشید خوشبختی وسربلندی آرزو دارم
بااحترام بیشمار

سی سال گذشت و ما ندانستیم
در چرخش مهره ها چه حکمت بود

سلام …این از اون تکیه کلامهای ثابت من میشه !
با نظر آرش مخالفم کاملا و فکر میکنم ایراد رو چون در خودمون میبینیم واسه همین نمیتونیم برطرفش کنیم و این قهرمان سازی و علاقه ی ما به قهرمان سازی هم اصولا خارج از حیطه ی ماست و وارد ذهنمون میکنند و …بحث و حرف زیاد در این مورد …

شعر قشنگی بود و پرمغز !‌

خوشحال میشم مطلب جدیدم رو بخونی و نظر بدی
((کدام ؟ دیدن یا ندیدن…))

فعلا .

ممنونم همکار ارجمند از حضور و نظر با ارزشتان.
مطالب وبلاگ شما هم بسیار خواندنیست.فقط اگر با فونت درشت تری نوشته شود خواندن آنها راحت تر است.
شاد باشید

سلام!
ممنونم که به وبلاگم سر زدی.
در مورد نظرت که نوشته بودی کاش دولتمردان ما هم چنین جرات داشتند باید بگویم که دولتمرد سابق مان که از اصلاحطلبان بود چنین جراتی نداشت ولی جناب دکتر احمدینژاد را کل دنیا به عنوان شجاع ترین فرد می شناسند.
خدانگهدار.

سلام می دانستم آدم بزرگی هستی اما با این شعر در چشمم تبدیل به قهرمان هم شدی .انتقاد درست و سازنده یعنی همین . کسی که وطنش را دوست دارد از واگویی انتقاد روی برنمی تابد . این چند دوستی هم که دم از عرق ملی و … می زنند مراجعه کنند به
۱- نامه حضرت علی ( ع ) به محمد بن ابی بکر حاکم مصر
۲- سخنرانی امام خمینی در مراسم حکم تنفیذ ریاست جمهوری شهید رجایی
یادمان نرود حکومت ما (جمهوری) و (اسلامی) است . انتقاد ما از مسئولین معنایش مخالفت نیست . استفاده از حق دموکراسی دینی است . این موضوع را مسئولین فهیم به خوبی می دانند . اراجیف آدمهای کوچک دلسردتان نکند . به قول دوستم سعید بیابانکی :
هر روز با انبوهی از غمهای کوچک
گم میشوم در بین آدمهای کوچک
غمهای من اندازه ی صحرا بزرگند
ما را نمی فهمند آدمهای کوچک

سلام بر شما. ممنونم از دقت نظر اما حقیر ” استاد” نبوده و نیستم و نخواهم شدهرچند که افتخار “شاگردی” اساتید را دارم. علاوه بر زیبایی قالب این خانه، سروده نیز زیباست.
دست شما درست.

راثی پور عزیز ممنون از راهنمائیهات

ممنون از حضور و نظرتون.منظور من از این سطر ارتباط دادن بین توانائی ها و ناتوانی هاست. با تبدیل نیست به هست این معنا افاده نمی شود.

نه دوست من اینطور نیست با هم متفاوت هستند ..امتحان کن

نگاهی کوتاه به شعر تلنگر از دوست نادیده را ئی پور
گفته اند داشتن حسرتهای بزرگ ،آدمی را شاعر می کند.یکی از بزرگترین حسرتهای آدمی این است که عمر می گذرد و چه بر لب جوی بنشینی و چه ننشینی این آب هر لحظه از پیش رویت و یا پس ذهنت می رود و می رود و شاید هم مانند آب شعر سهراب پای سپیدارها هم نمی رود.می رود به آنجایی که مزار آباد شهر بی تپش نامش نهاده اند.رائی پور در شعر تلنگر راوی ملالی است که در لحن آیینه خانه نشین شده و چقدر تلخ است و زهر آلود.
هر چقدر شعر را بیشتر می خوانم به رد پای شاملو بیشتر نزدیک می شوم.با زبانی که در برخی جاها وصله ناجور است.مانند کاروان.یا تصویر روزن سوزن.وقتی در بند اول شاعر با خویشتنش در نجواست و در بند سوم با فعل می توانستی گفتگو را به مخاطب می برد ادمی حال می کند.گاهی حشو هم هست مانند اینک یا سر در سر انگشت.اما هر چه هست شعر جهان وطنی است شعری است که در هر جا بخوانیش حسرت و اندوهیاد گذشت عمر را حس خواهند کرد.برای رائی پور در دنیایی که شعر، بی مخاطب ترین پیامهاست ارزوی روزگاری به کامتر دارم و اینکه کاش خواننده شعرش تنها شاعران نباشند.و باقی درود و دو صد بدرود.

دیر زمانیست که دستان ُ ما معجزه کردن را از یاد برده اند …

درود بر شما جناب راثی پور
شعرتان زیبا و عمیق بود
استفاده کردم

سلام آقا محمد رضا
مخلصم. الکی الکی منم دارم شاعر میشم. یعنی ادای شاعرا رو در میارم.
چندی قبل تبلیغ فراخوان شعر درباره لنگه کفش منتظر الزیدی رو دیدم و چند بیتی سرودم.
إن شاءالله آماده شد حتماً براتون می فرستم.
البته من بیشتر از اشغار قافیه دار(یعنی مثنوی) خوشم میاد ولی مجبورم فعلاً مثل غزل ردیف دار شعر درست کنم چون ظاهراً برای شروع راحت تره
ممنون که به یاد حقیر هستید و سر می زنید
منم از اشنایی با شما خوشحال شدم
موفق باشید

اولا سلام نکرده بودم
سلام
دوم شعرتان بسیار زیبا بود
به وجد آمدم
با تمش سرودم
ببخشید
با اجازه گذاشتم در وبلاگم

زیبا بود و خواندنی

سلام شعر بسیار زیبایی است و ضمنا با نظر سحر موافق نیستم . مفاهیم یک شعر احساس ، منظور و تفکر یک شاعر را می رساند . حتی اگر مورد پسند خواننده نباشد .

صمیمی همدل عزیز واندیشمندم
شعر دلنشین ونو اندیشه تان که لبریز از تعابیر حماسی وتاریخی ونو اندیشه های با طرا وت بود.وبه تعبیری سفر نامه منظومتان دلنشین وزیبا بود
………………
چندی ست گما نم که قنا ری شده باشی
باید به دلم زمـــــــــــزم جا ری شده باشی
گل می شکفد از گل پیغـــــــــــام تو در من
باید که صمیمانه بهـــــــــــا ری شده باشی
………………..
همسفر باکا روان سبزه وگلهای رنگ رنگ…سفر سبز بهار را پی میگیریم…وبا پیام معطرتان دل وجانی تازه می کنم. وبا نوید سالی خوش در هوای معطر تان..از طراوت عشق ومحبت وصمیمیتتان چون گل می شکوفم…دوستیت پایدار..قلم وقدمت همیشه ایام سبز
ای سبز ترین بهار ها در نامت
می آیی ومیشکوفم از پیغامت

محمدرضای عزیز سلام مطلب خوب و پر از اندیشه تان را هم نگاه کرده و هم خواندم حرفها درونش مستتر بود .موفق و موید باشید

دوست نادیده ی من درود

امر فرموده بودی که در باره سروده ات نظر بدهم.چشم .تو هم قول بده ناراحت نشوی.
سروده زیبای مطولی است.اطناب در ان به چشم می خورد .پیام شعرت زیباست .
بند اخر که پیام اصلی شعر است و بند پیشین بر وزن مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن دارای وزن مضارع مثمن اخرب مکفوف و مقفی نیز هست.اما در شعر نیمایی تو در بندهای پیشین اشکالات وزنی وجود دارد.در بند نخست سکته های زبانی دیده می شودو ایضا حشو.
کلمه شهر در دمشق مستتر است.دیدم د شق را شهری(؟).تلمیح زیبای سامی در بندهای شعرت بسیار به جا و مناسب به کار رفته است.تلمیح نخستین انچنان روشن است که نیازی به ایضاح نبود اما تلمیحهای بعدی برای خواننده معمولی انچنان واضح نیستند که خودت متوجه شده ای و انها را شرح داده ای پس شعرت در طبقه بندی بین خواص و عوام سرگردان است.
کاش به جای انکه توضیح بدهی استعاره می ساختی
برای نمونه
عبدالملک چو تاج نهادند بر سرش .شرح کنش است می توانی ان را بهتر و زیباتر با استعاره جلوه دهی یا
خاموشی بلال به”باب الصغیر”را*
خواننده و شنونده با شنیدن نام بلال می داند که او مرده است. خاموشی بلال را می توانی بهتر با تشبیهی یا استعاره و مجازی بیارایی و دچار حشو هم نشوی.
اما در روزگاری که خیلی از شعرها حرفی برای گفتن ندارند شعرت حرف دارد راستی می دانی من گزیده ای از شعر معاصر را دارم انگونه که خودم می پسندم شعرت را برای خودم اینگونه نوشتم

دیدم د شق و مسجد حمامه پرورش**

آنجا که زد به مصحف خود بوسهء وداع

عبدالملک؛ آنگونه ای که مرداب

تمکین کند قساوت گلهای گوشتخوار

دیدم د شق و غربت زینب را
آنجا که ایستاد
مهر سکوت از لب غمدیده برگسیخت
چندان(آن سان) که برج و کنگرهء قصر انقیاد
در خود دهان گشود و فروریخت
دیدم د شق را و ندانستم
این اژدهای هر نفسش آتش نفاق
-یاری گر معاویه در جنگ با علی-
چون می کند ز مائدهء شیعه ارتزاق!
البته این نظر من است.راستی یک نکته دیگر هر شاعری وقتی شعرش را به دیگران عرضه می کند گاه با برداشتهایی از سوی خوانندگان و شنوندگان مواجه می شود که بسیار او را شگفتزده می کند شاید تو هم وقتی گزیده شعرت از نگاه مرا بخوانی این گونه حسی بیابی.اما این نظر من است دیگران نیز نظر خواهند داد و اساتید.اینکه شعرت را به نقد می گذاری نشان شعور بالای توست.روزگاری که همه از نقد می گریزند این کار تو کیمیایی است سیمرغ نشان .شاد کامی و بهروزیت را از خداوند بزرگ خواهانم .
ارادتمند مسعود ناظم رعایا

سلام عزیز
سفرنامه تان را خواندم در بعضی قسمت ها با جناب ناظم موافقم . . .
موفق باشید و سلامت

شعر زیبایی بود خصوصا قسمت پایانی.حرفهای قشنگ و البته تلخی لابلای کلمات نهفته بود.

درود بر شما اندیشمند عزیز
سفرنامه زیبایتان را خواندم بسیار لذت بردم استادانه وماهرانه بود.
پاینده و پیروز باشید

دلایل اصلی برگزار نشدن نخستین جشنواره مجسمه های شنی خلیج فارس-صلح و دوستی ملل را در وبلاگ من بخوانید

سلام دوست عزیز
شعر و تاریخ و سیاست و … همه چی در هم زیبا بافته شده بود … ممنون

سلام آقای رائی !
چنان قحط سالی شد اندر دمشق
که یاران فراموش کردند عشق!
شاید!
برادری به نان بود ما ندانستیم!
آنجا که برادری ، برادری را میکشد!
آنجا که راز آفرینش را از شروع تا انتها در خود جای میدهد!یک چیز را هرگز فراموش نمی کند وآن فراموش کردنعشق را!!!که وجودت پراز آن باد/ یاعلی

سلام.
تا بوده گویا همین بوده. انگار تاریخ می گردد. البته می دانم دلیل بردار نیست خیلی اما خب در مورد همین مصرع اخرتان به ذهنم رسید که همین ها را بگویم.
به هر حال تاریخ اگر قاعده بردار هم نباشد همین تک گوییهای شما در خراب خواندنش کفایت می کند.

سلام
آقای راثی پور از نظر شما بسیار ممنون!
بنده با توجه به شرایط حاضر و امکانات موجود و صد البته در حد فهم خود از اطرافم حمایت از آقای اعلمی را بهترین و نه بد از بدتر میدانم.
آقای موسوی و دیگر عزیزان تمام توان خود را در بهترین زمان ممکن و با امکاناتب به مراتب بهتر از امروز به کار بسته اند و نتیجه اوضاع زمان حال ماست!!
بنده به شخصه دیگر نمیتوانم وجدانم را به انتخاب بد از بدتر راضی کنم،من به دنبال بهترین هستم و در شرایط فعلی آقای اعلمی را بهترین میدانم،اما این وحی منزل نیست بسیار خوشحال میشوم اگر گزینه ای بهتر بیابم و به راهنمایی های عزیزانی چون شما نیازمندم.
در ضمن نام بنده ی حقیر ” طه “(taha)است.

سلام خدمت راثی ÷ور عزیز
مثله سایر کارهایی که ازت خوندم زیبا بود
من هم بعد از مدتها چیزهایی نوشتم و به روزم. خوشحال میشم اگه به من سر بزنی
موفق باشی

حبیب ساهر بنیانگذار شعر نو و پدر شعر نو ترکی ایران
شاعری که عمرش در تبعید گذشت.

سلام از راهنمایی شما تشکر می کنم .ازشعر های شما لذت بردم .